World of Wildlife maakt gebruik van cookies. Wat betekent dit voor jou meer info Deze melding verbergen

Feiten en cijfers cheeta

De cheeta is in bepaalde opzichten uniek onder de katachtigen. Zo heeft de cheeta als enige katachtige klauwen met nagels die nooit helemaal intrekbaar zijn. Verder heeft de cheeta de enige katachtige die zich helemaal gespecialiseerd heeft op snelheid, andere katachtigen zijn meer 'allrounders'.

Hoe zien cheeta’s eruit?

Een volwassen cheeta wordt tussen de 170 en 236 centimeter lang (neus-staart) en weegt tussen de 21 en 65 kilo. Mannetjes hebben een schouderhoogte variërend van 74-94 cm en vrouwtjes van 67-84 cm. Verder hebben ze een lange staart van wel 83 cm, belangrijk voor een goede wendbaarheid en evenwicht bij het rennen.

De cheeta heeft een relatief grote borstkas en klein middel. Ze hebben een groot hart en grote longen waardoor sneller bloed rondgepompt kan worden om ze van voldoende zuurstof te voorzien tijdens de jacht. De vacht van de cheeta heeft een geelbruine kleur die bedekt is met ronde, zwarte vlekken. De vacht zorgt voor een goede camouflage. De onderzijde van de cheeta is wit en heeft geen vlekpatroon. De cheeta heeft in verhouding een kleine kop, met kleine oren en grote oranje/gele ogen die voor in de kop zitten om zodoende goed afstand te kunnen schatten.

Het leven van cheeta

Jonge welpen drinken de eerste 4-6 maanden bij hun moeder, maar als ze ongeveer een maand oud zijn beginnen ook al met het eten van vlees. De moeder leert de welpen jagen door levende prooidieren mee te nemen wanneer haar jongen ongeveer 5 maanden oud zijn, zodat de jongen hun jachttechnieken kunnen oefenen. Na ongeveer 18 maanden verlaat de moeder haar jongen. De broers en zussen vormen in eerste instantie gezamenlijk een groep die in hun moeders leefgebied blijven. Na ongeveer 6 maanden verlaten de vrouwtjes de groep weer, omdat ze dan geslachtsrijp zijn. De mannetjesgroep die overblijft trekt rond deze tijd weg uit het leefgebied van hun moeder om een eigen territorium te vestigen. Cheeta’s worden in het wild 12 jaar oud.

Cheeta’s hebben verschillende methoden om met elkaar te communiceren. Ze kunnen niet brullen zoals andere grote katachtigen. Enkele voorbeelden van geluiden zijn: tsjilpen als een vogel als ze elkaar roepen en spinnen als een huiskat als ze elkaar wassen. Verder kunnen cheeta’s ook grommen en spugen wanneer ze in gevaar zijn of zich bedreigd voelen. Cheeta’s communiceren ook door middel van geur. Zo laten mannetjes-cheeta’s met geur weten wat hun territorium is en laat een vrouwtjes-cheeta via geur weten dat ze krols is.

Aantallen in het wild

De cheeta leefde vroeger in het hele Afrikaanse continent. Hun leefgebied reikte zelfs van het nabije oosten tot aan het zuiden van India. De populatiegrootte is ongeveer rond de half miljoen geweest. Begin jaren 50 stierf de cheeta echter in India uit. Ook op andere plaatsen in Azië en in Noord-Afrika is de cheeta zeer zeldzaam te noemen. Momenteel wordt hun aantal wereldwijd geschat op 12.000 tot 15.000 individuen en cheeta’s komen momenteel nog hooguit voor in 29 Afrikaanse landen. Echter, veel van deze Afrikaanse landen herbergen nog maar een zeer kleine, ernstig bedreigde cheetah populatie (soms maar enkele tientallen cheeta’s). Alleen in Botswana en Namibië is de cheetapopulatie groter dan 1.500 individuen.

De dieren

Laatste nieuws

lees verder
06-01-2017
De Afrikaanse pinguin sterft een eenzame dood
Het zijn voornamelijk de Afrikaanse pinguïns die …
lees verder
03-01-2017
Het regenwoud redden vanuit de supermarkt
De grote apen zoals de orang-oetan, de gorilla en …
lees verder
02-01-2017
De baby-olifant als toeristische attractie
Er is maar weinig zo vertederend als een baby-olif…

Links

Meld je hier aan voor de nieuwsbrief

Hoe kun jij helpen?

Adopteer een dier
Doneer aan World of Wildlife